رسومات دنیا!

چه رسم عجیبی ست، مهربانی ننگ دارد                  آدم های اینجا دلشان، جنس سنگ دارد

دوست دارم گفتنش هم سخت است، زیرا                    که ابرازش بیش از هزاران دنگ دارد

دل های پر از  سادگی را خبری نیست دگر          که هر کس در صورتش، هزاران رنگ دارد

کجاست آنی که از در صلح، وارد شود؟              که در این دنیا برادر با برادر، هم جنگ دارد

همه به هم گویند که تنهاست به واقع، هنوز        اما دانند که بیقرار هزار و هزاران دلتنگ دارد

عاشق دویدن هستند و بیشتر از آن، چریدن             چه کنم که این دل یک جفت پای لنگ دارد

کو دستی که گیرد مهربانانه دست دگر را          بنگر تن و دستم را که جای هزاران چنگ دارد

 

مهربانی زیاد مکن رهگذران را، ای دوست

آخر این کار ، جای هزاران انگ دارد

 

 

  

دلنوشته های یک رهگذر   شماره 132

شنبه 30/10/1391   ساعت:  15:35